Café Philo 10, José Saramago'nun Körlük ve Görmek Romanlarının Felsefi Bir Yorumu, Aysun Yıldırım, Prof. Dr. Metin Bal.

22 Aralık 2019 Pazar.  5:18.Coffee Shop, Kasaplar, Buca. Saat: 18:30-21:00. İZMİR.

"En kötüsü örgütlü olmamamız, her binada, her sokakta, her semtte bir örgüt olmalıydı, Bir hükümet olmalı, dedi karısı, Bir örgüt, bedenimiz de örgütlü bir sistemdir, örgütlü kaldığı sürece hayatta kalıyor, ölüm ise örgütsüzlüğün sonucundan başka bir şey değil, Bir körler toplumu yaşamını sürdürebilmek için nasıl örgütlenebilir, Örgütlenmek yeter, örgütlenmek bir bakıma görmeye başlamak demektir." (s. 297. Saramago, José (2015) Körlük, çev. Işık Ergüden, İstanbul: Kırmızı Kedi Yayınevi.)

"Yönetenler bizim saçma olarak adlandırdığımız şeyler karşısında asla tınmazlar, üstüne üstlük bilinci köreltmek ve aklı boşaltmak için bunlardan yararlanırlar, Sizce ne yapmalıyız, Ortadan yok olun, gizlenin, fakat asla dostlarınızın evine gitmeyin, orada güvende olamazsınız, onları gecikmeden gözetlemeye başlarlar, tabii eğer şimdiye dek gözetlememişlerse, Haklısınız, fakat, ne olursa olsun, bizi kabul etmeye karar verecek kişinin güvenliğinin (:s.286) tehlikeye girmesine asla izin veremeyiz, örneğin şimdi siz telefonla bizi aramakla yanlış yapıyor olabilirsiniz, Kaygılanmayın, bu hat güvenli, ülkede bunun kadar güvenli çok hat yok, Sayın komiser, Buyrun, Size sormak isteyeceğim bir soru var, fakat buna cüret etmeli miyim bilemiyorum, Sorun, lütfen, Bunu bizim için neden yapıyorsunuz, neden bize yardım ediyorsunuz, Sadece bir kitapta rastladığım küçük bir cümle nedeniyle, yıllar önce, o zamandan beri unutmuştum, ama bugünlerde yeniden hatırladım, Hangi cümle, Doğarız ve o an sanki ömür boyu sürecek bir pakt imzalamış gibiyizdir, fakat gün gelir, Bunu benim adıma kim imzaladı, diye sorarız, Gerçekten de hoş sözler, düşündürten cinsten, kitabın adı ne, Utanarak itiraf etmeliyim ki, hatırlayamıyorum, Hiçbir şey hatırlamasanız da, kitabın adını bile hatırlamasanız da önemli değil, Yazarın adı bile aklıma gelmiyor, Bu sözler, muhtemelen, sizin sunduğunuz haliyle kimse bunları daha önce söylememiş olsa da, birbirlerini kaybetmeme şansına sahip olmuşlar, onları bir araya getirecek biri olmuş, burada ayrı ayrı dolanan birkaç sözü nasıl bir araya getireceğimizi bilseydik eğer, kim bilir belki de bu dünya biraz daha iyi bir yer olurdu, Terk edilmiş zavallıların karşılaşabileceğinden emin değilim, Ben de, fakat düş görmek bedava, para etmez, Bakalım yarın gazeteler ne diyecek, Bakalım, ben en kötüsüne hazırlanıyorum, Ne olursa olsun, size söylediklerimi düşünün, kaçın, ortalıktan yok olun, Kocamla konuşacağım, Umarım o sizi ikna eder, İyi geceler, ve her şey için teşekkürler, Teşekkür edecek bir şey yok, Dikkatli olun. Telefonu kapattıktan sonra, komiser, sanki kendisine ait bir şeymiş gibi, hattın güvenli olduğunu, bütün ülkede bu kadar güvenli başka hat olmadığını ileri sürerek bir aptallık yapıp yapmadığını düşündü. Omuz silkti ve, Boş ver, hiçbir şey güvenli değil, kimse güvende değil, diye mırıldandı." (s. 287. Saramago, José (2015) Görmek, çev. Işık Ergüden, İstanbul: Kırmızı Kedi Yayınevi.)

 

Ana Sayfa